Voorstelling VPC-Crew Vegas 2010

By Peltinho:

Het aftellen is een tijdje geleden voor onszelf al begonnen: zoals inmiddels genoegzaam bekend zal de VPC komende maand een tweede trip maken naar Vegas. Waar we vorig jaar nog een sympathieke bridgetafel bijeen konden brengen, staat nu een complete wielerploeg ongeduldig in de startblokken. Aan mij de eer u de hoofdpersonen voor te stellen van de verhalen die u als eerste hier op Pokerinfo kunt gaan lezen na onze (veilige) terugkeer.

Robert “Dennis Menchov” V.

Onbetwiste kopman, organisator en inspirator van de VPC, voornamelijk omdat hij in het hooggebergte (aan de pokertafel) het best van allen gedijd. Kan zich redelijk tot goed handhaven op het vlakke (clubbin’), hoewel hij in elke ronde zijn spreekwoordelijk slechte dag(en) kent. Niet te beroerd om op de dag van de ploegentijdrit een trapje extra te doen, waar anderen het bewust wat rustig aan doen.

Vallen is natuurlijk geen onbekende van dit forum. Waar zijn, toegegeven, bij vlagen gestoorde humor hier nog voor ongekende hilariteit zorgt en zijn populariteit dus regelmatig tot ongekende hoogten stijgt, is Vallen in Venlo en op het plaatselijk voetbalforum gewoon 1 van de jongens. Piekt, zoals het hoort, in de Grote Ronde en daar moet dan ook letterlijk alles voor wijken, niet in de laatste plaats de vrouw. Niet te beroerd daartoe enige initiatieven op poten te zetten, wat ook eenvoudig gaat, omdat meneer op het werk toch geen flikker uitvoert. Ik kan het weten, ik deed bij diezelfde baas, toen ik daar nog werkte, ook al bar weinig. Die baas heeft er dan ook geen enkel bezwaar tegen dat Vallen een weekje vakantie tussendoor pakt. Daar kan de baas van Fruithof nog wat van leren, dunkt me zo…

Vallen zal, zoals het een kopman betaamt, keurig de persconferenties gaan verzorgen middels Twitter en epische verhalen hier, na afloop van de tour.

Adjudant Tommie “Robert Gesink” E.

Veelzijdig supertalent van de VPC. Mocht vorig seizoen al aan het grote werk ruiken, zal nu moeten tonen te zijner tijd de mantel van kopman te kunnen gaan dragen.

Tommie is gewend er bergop ongenadig hard in te kleppen, vaak zo hard zelfs dat hij na afloop van de etappe nauwelijks nog weet wat er gebeurd is. Enkel dat het technisch gezien wel in orde was.

Kent op het vlakke op zeker een slechte dag (of 2), of komt, zoals vorig jaar in de Spearmint Rhino – etappe pijnlijk ten val. Zal daaropvolgend altijd in een vroege ontsnapping meezitten om die verloren tijd goed te maken, zoals vorig jaar in de etappe naar de Golden Goose, waar hij een puike demarrage omzette in een fysieke en morele overwinning.

Het zal voornamelijk afwachten zijn hoe Tom zijn vorm gaat zijn, met name op het vlakke. De reden van het verschuiven van de Grote Ronde van januari naar februari is namelijk in het geheel op zijn conto te schrijven: noem het maar het veldritseizoen; Meneer moest zonodig adjudant worden van de prins van een of andere lokale bushalte tijdens de Vastelaovend van 2010.

Voor de leken: meneer is een week of 5/6 praktisch dagelijks onderweg op een feest dat zich kenmerkt door ongegeneerd alcohol tanken. En dat duurt tot de (letterlijke) vooravond van het vertrek van onze vlieger.
Wij hebben er alle vertrouwen in dat Tom op zijn jonge leeftijd weinig schade zal ondervinden van deze zware voorbereiding. Ach, en anders levert dat ongetwijfeld nog wel een goed verhaal of 2 op.

In ieder geval beter dan de verhalen van Fruithof, die de dag van ons vertrek niet veel beter te doen zal hebben dan Hieringslaaj serveren.

Jeroen “Viatcheslav Vladimirovich Ekimov” van P.

Oudgediende, nestor en wegkapitein van het spul. Blinkt nergens in uit, doet zonder mokken zijn werk binnen de groep. Bindende factor tussen de kleppers bergop enerzijds (vaak in staat een tijdlang bij te blijven in het hooggebergte om voor de laatste col af te moeten haken) en de vlakmensen en sprinters anderzijds (clubbin’ bis zum geht nicht mehr).Kiest zijn momenten voor een eenzame ontsnapping en heeft dankzij zijn tijdrijderskwaliteiten daarbij ook nog vaak succes. Betaalt daar dan wel een aanzienlijke prijs voor…

Zal geregeld als inspirator op moeten treden voor de vroeg-verzadigde jeugd, en zal in de enthousiaste pogingen daartoe met enige regelmaat letterlijk op de bek gaan. Of zich ergens in verslikken. Of respectable broke gaan.

Zal, net als zijn kopman, te herkennen zijn aan n’nhoed, die bij aankomst in Vegas zo spoedig mogelijk wordt aangeschaft. Ne kekke ‘nhoed wel te verstaan. Geen koksmuts of zo. Dan kun je beter thuisblijven.
Oh, wacht…

Dennis “Jerommeke Blijlevens” R.

Vallen heeft een zus en dat is genne knommel. Tijdens de Zomerparkfeesten van 19honderdnogwat huwelijkte Vallen zijn lieve zus via een nouveauislamitische koehandel voor 3 sigaretten en een half glas bier aan mij uit. De rest is geschiedenis.

De dame in kwestie rende gillend weg en is nu gelukkig getrouwd met Dennis. Dennis is net zo breed als ik. Hij in de schouders. Volgens de Sharia zal ik best nog mijn aanspraken ten gelde kunnen maken, maar we gaan niet naar Bangladesh, Iran of Indonesië. We gaan naar Vegas, baby. Dus we gaan maar geen ouwe koeien uit de sloot halen, dunkt me. Per slot van rekening zijn we (en zij dus ook) allemaal zeker 10 jaar ouder.

Goed. Dennis, zo heb ik me laten vertellen (op Tom en Vallen na heeft niemand in de groep hem al eens ontmoet) schijnt af te stappen zodra het bergop gaat. Daarentegen schijnt zijn explosiviteit op het vlakke ongeëvenaard te zijn. Zal dus volgens de prognoses regelmatig richting eindstreep gaan, enkel nog in het gezelschap van ondergetekende.

Dennis is in het dagelijkse leven overigens hypotheekadviseur. Maakt hem waarschijnlijk welvarend genoeg om te gaan blackjacken in menig pleasure pit.
Had Fruithof eerder van dit heerschap vernomen, had hij bij het bedingen van de hypotheek voor zijn restaurant ongetwijfeld wat kunnen ritselen. Een weekje zonder inkomsten had per slot van rekening en bij uitzondering best in de akte opgenomen kunnen worden.

Peter “Greame Brown” L.

Oude bekende. Staat op dit forum ook bekend als Bozzie. En op “ons” forum ook als Bizzie, Brozzie, Brizzie, Biggie en Vriend van Moon. Is roemrucht om zijn gooi-, smijt- en broddelwerk. Daardoor erg geliefd bij zijn collega’s en constant onderwerp van hun spot. Presteerde het om de vorige Vegas-trip op allerlei wijzen te saboteren. Zou een regelrecht drama zijn in “Wie is de Mol” als mol. Zou als niet-mol de mol letterlijk en figuurlijk overschaduwen.

Is naar mijn beste weten al weer schuld aan het zeker 100 € duurder uitvallen van de reis, omdat hij pas na 3 maanden aan Moon durfde te vragen of hij nog één (“dit is echt de laatste keer, schat”) mee mocht met de jongens. Daar staat tegenover dat hij het durfde te vragen. Een Fruithof bijvoorbeeld, heeft niet eens een vriendin.

Verder maar niet teveel woorden aan vuil maken: in de verslagen van vorig jaar kunt u het bijna mislukken van onze reis teruglezen en over enkele weken zult u ook nog meer dan voldoende uiterst unieke stukjes broddelwerk kunnen bewonderen.

Luckboxte zich overigens vorig jaar in de Binions naar marginale winsten die, als er zoiets als gerechtigheid bestaat, ervoor gaan zorgen dat Bozzie unrespectable broke gaat in de aankomsthal van McCarren op dag 0.

Staat bovenaan mijn persoonlijke lijstje van reisgenoten voor Vegas 2011. Dat dan weer wel. Zonder hem zal het nooit hetzelfde zijn.

Ruud “Arnaud Coyot” G.

Juist. Die. Nooit van gehoord. Ruud hoeft ginne ‘nhoed op want staat ook bekend als “Roeie” en is van zichzelf een opvallende verschijning. Paradoxaal genoeg zou hij zomaar in geen enkele samenvatting van deze trip terug te vinden kunnen zijn; stilzwijgende waterdrager, belangrijk bij de dagelijkse ravitaillering waarin hij ineens een doorslaggevende stem kan gaan hebben. Zal uiterst netjes elke dag in de buik van het peloton de etappe uitrijden, wellicht af en toe een ontsnapping wagend….Als de kopmannen het goed vinden, natuurlijk…Kan zonder probleem in elke ploeg mee. En dat, beste Fruithof, is nog altijd beter dan zonder ploeg zitten.

Rijdt bergop op hetzelfde kleine verzet als ondergetekende: Roeie en ik zijn de meest succesvolle alsmede meest hardnekkige microstake-spelers van Venlo en omstreken. Al jaren.

Wordt geacht op het vlakke een tandje bij te schakelen. Maar Roeie kennende, en eerlijk is eerlijk dat is niet zo heel goed, gaat hem dat wel lukken…

Rens “Wim van Sevenant” F.

Rens komt altijd als laatste binnen. Of het nu bij een wedstrijd van VVV is, bij een avondje stappen of, naar alle waarschijnlijkheid, vroeger op school. Is gewoon wat traag. Komt waarschijnlijk van de redelijke doses hallucinogenen die hij dagelijks schijnt te consumeren.

Rens is een soortement collega van Fruithof, in die zin dat hij ook in de horeca werkt. In die hoedanigheid, al biertjes serverend aan Vallen en mijzelf, raakte Rens in vervoering door de verhalen die de twee vrienden over de vorige Vegastrip produceerden. Spontaan besloot Rens diezelfde week nog “na te boeken”. Zelfde vlieger, zelfde hotel. Een weekje vrij. En zo zal zelfs Trage Rens eerder in Vegas een kaartje leggen, -terwijl ik dit typ vraag ik me plots af of hij überhaupt de handrankings van het edele pokerspel kent-, dan zijn horecacollega Fruithof.

Tijdens de vlakke etappes is het zaak voor Rens, in Venlo met zijn 3 meter 12 ook wel bekend als “Blanco Kanu”, in het peloton te blijven. Hij zal een lichtgevende ‘nhoed op zijn hoofd krijgen, daarmee als baken dienend voor de achterblijvers.

Onze enige zorg met Rens wordt hem op tijd in de vlieger naar huis te krijgen.

Marco “Kenny van Hummel” van K.

Met zijn schattige krölkes, guitige blik en zijn flegmatieke bewegingen is ThaMvk, of Damvic, de self-proclaimed mooie jongen en de personificatie van Coolness en Indierock-hipness. Is, ondanks de niet onaanzienlijke aandacht die hij van menig Venloos schone mag ontvangen, zelden of nooit gesignaleerd in “het” gezelschap van een vrouw. Geen probleem, zolang er maar geen dagtripjes naar San Francisco voorgesteld gaan worden.

Gaat als enige van de groep mee uitsluitend om te Clubbin’. Terecht overigens: zoals Damvic ze regelmatig met hartenjagen gereten krijgt van ondergetekende en Fruithof, die overigens wel kan kaarten maar niet naar Vegas gaat, is schrijnend.
Wil zo af en toe nog wel eens een poging wagen met 84o een van de kopmannen te outplayen. En daarin te slagen, dat wel. Neemt niet weg dat, zodra er een vluchtheuvel in de weg zit, we helemaal niets aan Damvic gaan hebben.
Daar tegenover staat dat hij prima gezelschap is bij het clubbin’. Hoewel ook daar het tempo met regelmaat van de klok te wensen overlaat heeft Damvic wel een lange adem, daarmee outsider voor een etappewinst. Zal met zijn scherpe geest en giftige tong samen met Vallen in de tussensprints uit gaan vechten wie de trui voor beste Bozzie-basher mag dragen.

Is overigens zn’nhoed kwijt. En terecht. N’nhoed koop je in Vegas.

Tim “VDB” VDH

De vergelijking met Frank Vandenbroucke is natuurlijk overdrachtelijk: VDH is, fysiek tenminste, helemaal niet dood. Niet echt.

Als wij het binnen onze gemeenschap hebben over AIVD en zijn overlijden is dat op sociaal vlak: VVD had namelijk, toen wij hem leerden kennen, een snoeilekkere vriendin. Wij zijn nóg jaloers, zogezegd.

Aangezien je tegenwoordig overal subsidie voor kunt krijgen hebben wij VWA ook na deze jammerlijke scheiding gehandhaafd als “deel van de groep”. En ach, eerlijk is eerlijk, je kunt slechtere hoopjes ellende treffen. Maar we zouden liegen als we zeiden Teuntje niet te missen.

OVT had echter, elk voordeel heb zijn nadeel, plotsklaps tijd en geld over om het grote avontuur aan te gaan en greep die kans met beide handen aan.

RAF is een typische klassieker-renner: komt in de heuvels prima mee, kan daar zelfs de winst pakken, maar komt tekort voor het hooggebergte. Kent weinig problemen op het vlakke, maar neemt graag een baaldag.

Er bestaat overigens een gerede kans dat VBD dat hele Amerika niet inkomt: de enige bovenkleding die meneer heeft is een rood T-shirt met daarop de witte letters CCCP. In ieder geval kan hij dan zeggen dat hij het geprobeerd heeft….Hij wel.

Kortom, een aardige Bende van Venlo. Een heerlijk gemêleerd gezelschap dat garant staat voor de nodige pennenvruchten na afloop van de reis.

Vegas voorbeschouwd.

Nog een dikke maand en we mogen weer. Van woensdag 17 februari t/m donderdag 25 februari gaan we met maarliefst acht man weer naar Las Vegas. Dat betekend dat we in vergelijking met vorig jaar twéé dagen langer in Vegas zijn. Vorig jaar arriveerden we op vrijdag om 20:00 locale tijd en stonden we en week later vrijdagmorgens om 06:00 alweer te blauwbekken op het vliegveld.

Dit jaar hebben we het allemaal wat soepeler geregeld. Niet alleen hebben we geen vervelende tussenstop in de VS van een uurtje of vier ook vliegen we pas s`avonds om acht terug waardoor de laatste avond niet ‘verloren’ gaat.

Woensdag 17 februari moeten we vanuit Dusseldorf om 12:25 een kattensprongetje naar Londen maken waar we om half drie lokale tijd een 12 uur durende rechtstreekse vlucht naar Vegas hebben. De aankomsttijd in Vegas zal rond half zeven s`avonds lokale tijd zijn, terwijl jullie aan de remslaap bezig zijn rond half drie s`nachts Nederlandse tijd.

Waar we vorig jaar een stukje off strip zaten in Circus Circus zitten we dit jaar midden in het spektakel met alle voordelen van dien. We verblijven in het Imperial Palace (IP) wat natuurlijk niet bekend staat om zijn weelde en luxe maar aangezien je in Vegas toch niet langer dan drie uur aan een stuk kunt pitten hebben we daar nogal maling aan.



Buiten het copieus Clubbin` en te veel broodjes Subway eten gaan we ook nog een potje in de marge kaarten. Tijd om het Vegas toernooischema voor schrapers nog eens onder de loep te houden.

ARIA:



Het enige hotel met een casino in het nieuwe CityCentre heeft een alleraardigst toernooi uit de grond weten te stampen. Voor een totale buy-in van $120,- krijg je 8.000 muntjes om te verbranden. Levels van 30 minuten en met een 25-50, 50-100, 100-200, 100-200-25 structuur is het wellicht wel eens de moeite waard om een kijkje te gaan nemen.

Bellagio:



De Buy-in voor de Bellagio Daily is met $330,- wat aan de hoge kant. Je kunt jezelf echter door $90,- SnG`s vanaf 09:00 kwalificeren voor dit toernooitje met een 10.000 beginstack en levels van 35 minuten. Dat gaan we dus maar eens proberen.

Binions:



Binions is al radicaal de nootjes maar het 18:00 toernooi is voor low limit grinders als ons puur goud. Voor een totale buy-in van $120,- krijg je 10.000 muntjes. De eerste drie levels zijn 20 minuten daarna 30 minuten en met een 25-50, 50-100, 100-200, 100-200-25 structuur gaat dit toernooi zeker twee keer gespeeld worden.

Gold Coast:



Vorig jaar stond hij al op de rol maar toen hebben we hem niet gespeeld / gemist. Het altijd sterk bezette $22,- FO toernooi van de Gold Coast is natuurlijk een klassieker. Zo`n beetje het goedkoopste toernooi van Vegas. Met 1000 chips mag je jezelf zien te redden. Het eerste uur wordt er limit gespeeld waardoor er zelfs een kans is dat je met je 20 big blinds beginstack dat uur overleeft. Puike voorbereiding op een stevig potje ego bowling aldaar.

Hard Rock Hotel:



Helaas hebben ze het mooie $120,- avond toernooi in het Hard Rock wegens gebrek aan animo laten schieten. Het $50,- toernooi van een uur s`middags is echter nog altijd geliefd bij de VPC. 5000 muntjes, levels van 30 minuten en een redelijke structuur. As good as it gets in Vegas voor $50,-.

Harrah`s:



Harrah`s heeft zo`n net niet pokerroom maar ze hebben tegenwoordig een mooi toernooi neergezet in die broddelkiet. Om een uur s`middags en s`avonds om acht uur hebben ze een $150,- FO met wel een erg mooie structuur. 20.000 startstack en 30 minuten levels. 25 50, 50 100, 100 200, 150 300, 200 400 etc. Die gaan we op zeker een keer spelen.

Orleans:



Vorig jaar niet bezocht maar deze trip staat hij zeker op de rol. In Vegas ook wel “the place you go to die” genoemd wegens de (extreem) oude leeftijd van de gemiddelde speler. Die oude taarten spelen natuurlijk allemaal low-limit triple draw double flop stiften high/low met half kill en dat is geniaal natuurlijk. Op zaterdagmiddag is er een $125,- HORSE toernooi dat ik kosten wat het kost wil spelen.

Wynn:



Het Wynn heeft waarschijnlijk het vetste toernooi eruit. Elke middag en avond is er een $220,- FO met 20.000 startstack, levels van 30 minuten en een 25 50, 50 100, 100 200, 100 200 25 structuur. Het grote deelnemersveld maakt dit toernooi waarschijnlijk interessanter dan dat van Harrah`s.

Voor de rest zal het cash grinden worden in The Venetian, Bellagio en waarschijnlijk thuishaven Imperial Palace.

Binnenkort komt er hier en op PI nog een officieel VPC goes Vegas draadje waar de heerschappen die op deze expeditie meegaan voorgesteld worden.

Pokerdoelstelling 2010

Het jaar 2009 is weer voorbij en de doelstelling die ik daarin stelde (Vegas 2010) is gehaald. Zoals je hierboven kunt zien hangen we over 43 dagen in de lucht richting de epische Bright Light City. De reis is volledig betaald uit pokerwinst de expenses hebben een beetje hulp nodig van spaargeld al kun je dat van tevoren nog niet helemaal bepalen.

2009 was een redelijk mooi pokerjaar voor mij. Ik speelde vijf grote toernooien (2 x ME Venlo, ME Valkenburg, Dutch Open & MCOP Event 1) waarbij ik alleen het eerste toernooi in Venlo echt potten kon breken. Helaas zorgt het verloop van die final table nog altijd een ietwat zure bijsmaak. Mooie bijkomstigheid was verder dat ik nog een kleine 15 kilo af viel door een pokergerelateerde Weightbet.

Of ik in 2010 weer zo`n serie toernooien kan gaan spelen zal nog moeten blijken maar voorlopig heb ik nog geen gekke projecten op de rol staan. De doelstelling voor 2010 is weer heel simpel:

Vegas 2011 bij elkaar kaarten.

Op weke manier dat moet gebeuren is me nog niet helemaal duidelijk. Na de Vegasreis zal ik daar eens rustig over na gaan denken.

Binnenkort komt hier de Vegas voorbeschouwing weer te staan en natuurlijk ook zeker weer een uitgebreid verslag van de doldwaze trip.